Community

 Καλησπέρα σας! Είμαι 19 χρονών (κοπέλα) και εχω μια σχέση 4 χρόνια! Η σχέση μου με το αγορι μου είναι τέλεια, με αγαπάει και με φροντίζει με τον καλύτερο τρόπο! Η μαμά μου, η αδερφή μου και ολοι οι φιλοι μου τον συμπαθούν πολύ! Ωστόσο εγω απο τη συμπεριφορά των γονιών του βλέπω μια απόσταση και είναι κατι που με στεναχωρεί πολυυυ και με προβληματίζει μεγάλο διαστημα! Στην αρχή της σχέσης μας η μητερα του χωρις να με ξέρει με εβριζε και μιλούσε ασχημα για εμένα στο αγορι μου, μετά που με γνωρισε συμπεριφεροταν "τυπικα" συνήθως και πολυ λίγα πράγματα παραπάνω! Να μην τα πολυλογώ, εχω αρχίσει και βλέπω οτι κατι υπάρχει και εχουν απομακρη στάση, δεν με καλουν ποτέ σε τραπεζια που κανουν με οικογενειακους φιλους κλπ. Και δεν ρωτανε σχεδόν ποτέ για τη σχέση μας με το γιο τους, μονο ο πατερας του και αυτος μόνο λίγα και τυπικά. Το αγόρι μου δεν εχει την καλύτερη σχέση με τους δικους του, ειδικά με τη μητερα του. Μάλιστα μια φορά ετυχε να συναντησουν οιοιτην γονεις του την μητέρα μου και η μάνα του την κοιτουσε πολυ περίεργα, σαν να μην την χωνευε . Με έχει κουράσει πολυ ολο αυτό σε σημείο να μην το αντεχω άλλο και να σκεφτομαι οτι θελω να τελειωσω τη σχεση μου κάποιες φορές. Δεν ξερω τι να κάνω τον αγαπάω και δεν θελω να τον χασω, αλλά εχω κουραστεί και ολο αυτό με πνίγει καποιες φορές..τις τελευταιες μέρες νιώθω συνεχώς ενα αγχος ενα κομπο στο στηθος και κλαιω συνεχώς! Εχψ αρχίσει επισης να εχω ανασφαλειιες, φοβους, ζηλεια για μια φιλη του αγοριού μου με την οποία ξερω οτι δεν συμβαίνει κατι τουλάχιστον απο την μεριά του αγοριού μου, επειδή ειναι παιδική φίλη, αλλά ξέρω οτι η μαμά του την συμπαθεί παρα πολυ και ίσως να ήθελε κάποια σαν κι αυτη για το αγορι μου. Νιώθω απαισια γιαα ολα αυτά…
ANSWEREDAnonymous asked 2 days ago    Category:
19 views
1 answer
0 vote
 Καλησπέρα.Έχω πρόβλημα με τον άντρα μου και την οικογένειά του.Πιο συγκεκριμένα με τη συμπεριφορά του απέναντι στους γονείς του .Του ασκούν χρόνια τώρα ψυχολογικό εκβιασμό πως πεθαίνουν αν δεν τους κάνει αυτά που θέλουν και πάντα υποκύπτει .Κι αυτό είναι σχεδόν πάντα εις βάρος της οικογένειάς μας. Εγώ έχω λίγους μήνες που γέννησα ένα υπέροχο μωρό που όμως δεν μας αφήνουν να το χαρούμε γιατί πρέπει κι εγώ και ο άντρας μου να τους υπηρετούμε συνέχεια. Να προσθέσω πως δεν είναι το μοναδικό παιδί , υπάρχει κι άλλος αδερφός που όμως δεν ασχολείται παρά μόνο όταν είναι να επωφεληθεί .Θα ήθελα κάποιες συμβουλές ,ώστε να μπορώ να μεγαλώσω ήρεμα το παιδί μου αφενός και αφετέρου να μπορώ κι εγώ να λέω κάποια όχι στη ζωή μου και να μην είμαστε πάντα εγώ και ο άντρας μου το κορόιδο.Ευχαριστώ.
ANSWEREDAnonymous asked 4 days ago    Category:
30 views
1 answer
0 vote