Με λενε Τονια και ειμαι 28 χρονων παντρεμενη με ενα παιδι 10 μηνων. Μεγαλωσα σε μια 5μελη οικογενεια (μια δυδυμη αδελφη και εναν μεγαλυτερο αδελφο κατα 2 χρονια). Ο πατερας μου ελειπε ολη μερα στη δουλεια και στην ουσια μεγαλωσαμε με τη μανα μας (η οποια ασχολειται με τα οικιακα) και τους γονεις της. Ο αδελφος ηταν ο αγαπημενος της οικογενειας επειδη επαιρνε παντα καλους βαθμους και εγω με την αδελφη μου ημασταν οι ααχρηστες που δεν τα καταφερναμε με τα γραμματα και γι'αυτο ολο μας εβριζαν και μας κατηγορουσαν για οτι κι αν συνεβαινε στο σπιτι. Στο σπιτι τις τιμωριες ολες τις επαιρνα εγω γιατι ο αδελφος μου ηταν συμφωνα με τη μανα μου παντα αθωος και επειδη δεν ηθελα να τιμωρηθει η αδελφη μου. Λατρευα την αδελφη μου και τον πατερα μου, ο οποιος καημενος ανεχοταν τη μανα μου με χαρακτιριστικη υπομονη χωρις να της φερνει αντιρριση ενω καταλαβαινε οτι ειχε αδικο. Εγω ημουν ενα παιδι που δεν τους ελεγα σε τιποτα οχι και εκανα υπομονη. Ηθελα να μεγαλωσω και να φυγω να γλυτωσω απο τη μανα μου που με εβριζε και απιτουσε συνεχεια πραγματα. Οταν πηγα στο γυμνασιο αρχισα να διαβαζω για να τους αποδειξω οτι δεν ειμαι αχρηστη μονο και μονο επειδη δεν μου αρεσουν τα γραμματα. Και τα καταφερα. Τελειωασα το Πανεπιστημιο Πειραιως, εκανα και μεταπτυχιακο εκει στα ναυτλιακα και σημερα δουλευω σε μια ναυτιλιακη. Ποτε ομως τιποτα δεν ηταν αρκετο για τη μανα μου και τη μανα της.Παντα τα αδελφια μου τα εκαναν ολα καλυτερα (ενω στην πραγματικοτητα φυτοζωουν και επιβιωνουν λογω του οτι οι γονεις μου τους βοηθανε σε ολα). Εκανα το λαθος γι'αυτους να παντρευτω εναν ανθρωπο που εχει αποψη, που δεν λεει σε ολα ναι, που οταν τον θιγουν απανταει και αυτο δεν θα μου το συγχωρεσουν ποτε. Αρχισα να αντιδρω στις βλακειες και στις προσβολες τους, πηρα τη ζωη μου στα χερια μου και αυτο δεν μπορουσαν να το ανεχτουν. Βαρεθηκα να ειμαι το θυμα τους και να ειναι ανικανοποιητοι και απο πανω. Αλλα και παλι δεν ειμαι ευτυχισμενη απο τη σχεση που εχω μαζι τους. Δεν μου ταιριαξε ουτε το στυλ της τυφλης υπακοης που ειχα πριν ουτε το τωρινο που κανω οτι θελω, που διεκδικω, που τους απανταω στις κακιες τους αλλα δεν με αγαπανε και μου το δειχνουν. Ειναι οι γονεις μου. τους αγαπαω και κανονικα θα επρεπε να με αγαπανε κι αυτοι. Θελω να ειμαι κοντα τους, αλλα δεν μπορω να κανω και οτι θελουν εκεινοι. Η ζωη ειναι δικη μου και θελω να τη ζησω οπως θελω εγω και χοι οπως προσταζουν αυτοι μονο και μονο για να με αγαπανε. Δεν ξερω πως να τους συμπεριφερθω πια. Να μην τους ξαναμιλησω αφου με πληγωνουν καθε φορα; Νομιζω πως δεν θα το αντξω αυτο. Να κανω οτι θελουν αποκλειεται. Τι να κανω; Αφου και τυπικες σχεσεις που εχουμε μονο βρισκουν τον τροπο να μου δειχνουν οτι δεν με αγαπανε και οτι λατρευουν τα αδελφια μου ενω εμενα με εχουν παραπεταμενη. Τι να κανω; Δεν καταλαβαινω γιατι εχω την αναγκη να με αγαπουν (ειναι οι γονεις μου γαμωτο. μαζι μεγαλωσαμε. Εκανα οτι ηθελαν για να ειναι ευτιχισμενοι και τωρα δεν νοιαζονται για μενα). Εχω προβλημα που θελω αγαπη απο τους δικους μου; Πειτε μου

CommunityCategory: Οικογενειακά ΘέματαΜε λενε Τονια και ειμαι 28 χρονων παντρεμενη με ενα παιδι 10 μηνων. Μεγαλωσα σε μια 5μελη οικογενεια (μια δυδυμη αδελφη και εναν μεγαλυτερο αδελφο κατα 2 χρονια). Ο πατερας μου ελειπε ολη μερα στη δουλεια και στην ουσια μεγαλωσαμε με τη μανα μας (η οποια ασχολειται με τα οικιακα) και τους γονεις της. Ο αδελφος ηταν ο αγαπημενος της οικογενειας επειδη επαιρνε παντα καλους βαθμους και εγω με την αδελφη μου ημασταν οι ααχρηστες που δεν τα καταφερναμε με τα γραμματα και γι'αυτο ολο μας εβριζαν και μας κατηγορουσαν για οτι κι αν συνεβαινε στο σπιτι. Στο σπιτι τις τιμωριες ολες τις επαιρνα εγω γιατι ο αδελφος μου ηταν συμφωνα με τη μανα μου παντα αθωος και επειδη δεν ηθελα να τιμωρηθει η αδελφη μου. Λατρευα την αδελφη μου και τον πατερα μου, ο οποιος καημενος ανεχοταν τη μανα μου με χαρακτιριστικη υπομονη χωρις να της φερνει αντιρριση ενω καταλαβαινε οτι ειχε αδικο. Εγω ημουν ενα παιδι που δεν τους ελεγα σε τιποτα οχι και εκανα υπομονη. Ηθελα να μεγαλωσω και να φυγω να γλυτωσω απο τη μανα μου που με εβριζε και απιτουσε συνεχεια πραγματα. Οταν πηγα στο γυμνασιο αρχισα να διαβαζω για να τους αποδειξω οτι δεν ειμαι αχρηστη μονο και μονο επειδη δεν μου αρεσουν τα γραμματα. Και τα καταφερα. Τελειωασα το Πανεπιστημιο Πειραιως, εκανα και μεταπτυχιακο εκει στα ναυτλιακα και σημερα δουλευω σε μια ναυτιλιακη. Ποτε ομως τιποτα δεν ηταν αρκετο για τη μανα μου και τη μανα της.Παντα τα αδελφια μου τα εκαναν ολα καλυτερα (ενω στην πραγματικοτητα φυτοζωουν και επιβιωνουν λογω του οτι οι γονεις μου τους βοηθανε σε ολα). Εκανα το λαθος γι'αυτους να παντρευτω εναν ανθρωπο που εχει αποψη, που δεν λεει σε ολα ναι, που οταν τον θιγουν απανταει και αυτο δεν θα μου το συγχωρεσουν ποτε. Αρχισα να αντιδρω στις βλακειες και στις προσβολες τους, πηρα τη ζωη μου στα χερια μου και αυτο δεν μπορουσαν να το ανεχτουν. Βαρεθηκα να ειμαι το θυμα τους και να ειναι ανικανοποιητοι και απο πανω. Αλλα και παλι δεν ειμαι ευτυχισμενη απο τη σχεση που εχω μαζι τους. Δεν μου ταιριαξε ουτε το στυλ της τυφλης υπακοης που ειχα πριν ουτε το τωρινο που κανω οτι θελω, που διεκδικω, που τους απανταω στις κακιες τους αλλα δεν με αγαπανε και μου το δειχνουν. Ειναι οι γονεις μου. τους αγαπαω και κανονικα θα επρεπε να με αγαπανε κι αυτοι. Θελω να ειμαι κοντα τους, αλλα δεν μπορω να κανω και οτι θελουν εκεινοι. Η ζωη ειναι δικη μου και θελω να τη ζησω οπως θελω εγω και χοι οπως προσταζουν αυτοι μονο και μονο για να με αγαπανε. Δεν ξερω πως να τους συμπεριφερθω πια. Να μην τους ξαναμιλησω αφου με πληγωνουν καθε φορα; Νομιζω πως δεν θα το αντξω αυτο. Να κανω οτι θελουν αποκλειεται. Τι να κανω; Αφου και τυπικες σχεσεις που εχουμε μονο βρισκουν τον τροπο να μου δειχνουν οτι δεν με αγαπανε και οτι λατρευουν τα αδελφια μου ενω εμενα με εχουν παραπεταμενη. Τι να κανω; Δεν καταλαβαινω γιατι εχω την αναγκη να με αγαπουν (ειναι οι γονεις μου γαμωτο. μαζι μεγαλωσαμε. Εκανα οτι ηθελαν για να ειναι ευτιχισμενοι και τωρα δεν νοιαζονται για μενα). Εχω προβλημα που θελω αγαπη απο τους δικους μου; Πειτε μου
Anonymous asked 3 years ago
1 Answers
Μαρία Φάρου Staff answered 3 years ago

KAΛΗΣΠΕΡΑ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟmaria@farou.gr . ΣΕ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ ΕΓΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ MAIL. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΕΘΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ email ΣΑΣ (ΕΦΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΕΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ). ΜΕΣΩ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ EMAIL ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
EYXAΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ,
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ