Καλησπερα σας ! Σας γραφω αυτο το μηνυμα διοτι θα ηθελα να με βοηθησετε σχετικα με καποια ζητηματα που με απασχολουν.Πριν απο λιγο καιρο εδωσα πανελλαδικες εξετασεις,ομως δεν εβγαλα τοσα μορια,οσα χρειαζοταν η σχολη που με ενδιεφερε.Η αληθεια ειναι πως δεν ημουν και παρα πολυ καλα μεσα σε ολο αυτο το χρονικο διαστημα που διαβαζα,γιατι ειχα πολλα κενα στα μαθηματα και δυσκολευομουν αρκετα,εκλαιγα τις περισσοτερες φορες ασταματητα μονο και μονο για να ξεδινω.Σταματησα να βγαινω,σταματησα να εχω χομπι,να διατηρω τις κοινωνικες μου επαφες κλειστηκα στον ευατο και ημουν ενα πραγμα εγω και το διαβασμα μου.Μπορω να πω,πως δεν με πειραξε καθολου γιατι καταφερα να αποδειξω στον ευατο μου ποια πραγματικα ειμαι,παλεψα σκληρα με τον ιδιο μου τον ευατο και τα καταφερα,καταφερα να βγω νικητρια ανεξαρτητως αποτελεσματων,γιατι τΗν προσπαθεια που κανει κανεις την γνωριζει μονο ο ιδιος και κανενας αλλος.Παρολα αυτα μαλλον στη σχολη που μου αρεσει δεν περναω και εχω αρχισει ηδη να σκεφτομαι να ξαναδωσω εξτασεις για να πραγματοποιησω το ονειρο μου.Υπαρχουν βεβαια,αρκετες σχολες που περναω με τα μορια που εβγαλα,αλλα πραγματικα δεν θα με ενδιεφεραν ως μονιμο επαγγελμα στην ζωη μου.Πιστευω πως οι πανελλαδικες ηταν ενα γερο μαθημα για εμενα,γιατι καταλαβα πως για να αποκτησεις τα εφοδια για την μετεπειτα ζωη, χρειαζεται κοπος,ιδρωτας και προσωπικη προσπαθεια,ολα τα υπολοιπα ειναι απλα δικαιολογιες.Οπως σας διηγουμουν,φετος για εμενα αυτη η χρονια ηταν σαν ενας γολγοθας,αργος και βασανιστικος που καθε φορα ηθελα ολο και πιο πολυ,ταχυτερα να σταματησει,δεν το αντεχα.Φοβαμαι,μηπως και στην δευτερη μου προσπαθεια δεν τα καταφερω αρκετα και παλι και απογοητευτω περισσοτερο,αν και δεν νομιζω να γινει κατι τετοιο.Ειχα ονειρευτει πως θα εμπαινα στην σχολη μου,θα ξεκινουσαα την φοιτητικη μου ζωη, θα εφευγα απο το σπιτι μου το οποιο θελω πολυ και η ζωη μου θα κυλουσε ομορφα.Ηθελα πιο πολυ να ανεξαρτητοποιηθω,να γνωρισω περισσοτερο κοσμο,να ερθω σε επαφη με διαφορετικα ατομα,να γευτω αυτην την υπεροχη λεξη, η οποια ονομαζεται''φοιτητρια'',ηθελα η ζωη μου να κυλαει οπως την ειχα ονειρευτει πραγμα που μαλλον δεν γινεται.Επισης,ηθελα να σας πω πως εχω ενα αρκετα σοβαρο προβλημα με τς φιλιες μου.Πριν πολλα χρονια οταν πηγαινα δημοτικο,ημουν ενας αρκετα κλειστος χαρακτηρας,ντροπαλη και ιδιαιτερα συναισθηματικη.Αυτο αλλαξε μεχρι που πηγα λυκειο,εγινα πιο ανοιχτη,περισσοτερο φιλικη και σιγουρα απεκτησα πολλους φιλους γνωστους και μπορουσα να συζηταω διαφορα θεματα μαζι τους.Εγω,ειχα μια φιλη , η οποια ηταν καλη μου , μεχρι που τον φεβρουαριο σταματησε να μου μιλαει επειδη δεν μπορουσα να βγαινω μαζι της λογω διαβασματος,Ειμασταν στο διο τμημα στο σχολειο και δεν ανταλλαζαμε ουτε μια καλημερα.Αυτο συνεχιστηκε για 4 μηνες,μεχρι πυ δωσαμε πανελλαδικες και τελειωσαν και δεχτηκα ενα μηνυμα απο την κοπελα αυτη να αναρωτιεται τι τρεχει και δεν της μιλαω.Εγω της απαντησα πως χωριστηκαν οι δρομοι μας εδω και πολυ καιρο αν δεν το ειχε καταλαβει και της το επιβεβαιωσα,Εκτοτε,διαγραφηκε οριστικα απο την ζωη μου αυτο το ατομο.Τωρα κανω παρεα με πολλα ατομα,αλλα με προβληματιζει που δεν εχω μια συγκεκριμενη παρεα οπως για παραδειγμα ο αδερφος μου.Εχω δυο πολυ καλες φιλες,η μια δουλευει και δεν εχει τοσο χρονο για βολτες κλπ,ενω η αλλη εχει αλλα οτιδηποτε και να οργανωσουμε στο τελος κανει την αδιαφορη δεν μου απανταει και αλλαζει το θεμα της συζητησης της.Δεν εχουμε και πολυ κοινα ενδιαφεροντα , ειναι λιγο μοναχικη δεν της αρεσουν οι εξοδοι,τα ξενυχτια και ο τροπος διασκεδασης που σε εμενα αρεσει.Εγω το σεβομαι πληρως απλα θα ηθελα να αλλαξει εχουμε συζητησει για αυτο το ζητημα αλλα ειναι ακαθεκτη και δεν αλλαζει.Αναρωτιεμαι για το ποτε θα αποκτησω μια ολοκληρωμενη παρεα απο αγορια και κοριτσια που θα μας αρεσουν αρκετες δραστηριοτητες.Ηλπιζα οπως σας ειπα αυτο το γεγονος να συμβει φετος που θα γινομουν φοιτητρια και θα παιρνουσα στην σχολη μου,αλλα μαλλον τελικα ο θεος γελαει οταν εμεις κανουμε σχεδια.Δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω αυτο το ζητημα,εχω συζητησει με τον αδερφο μου πολλες φορες αλλα δεν μπορρεσα να βρω καπόια λυση.Οι φιλοι ειναι σημαντικο να υπαρχουν στην ζωη μας,διοτι περνας ομορφα αποκτας αξεχασδτες στιμγες με αυτους,κάνεις τρελες και οτιδηποτε αλλο θελεις!Εγω πιστευω πως το μονο που κανω εναι υπομονη και συμβιβασμος,πιστευω πως δεν ταιριαζω με τις φιλες μου,θελω να εχω καλους φιλους,να γινουμε μια ομαδα και περναμε ατελειωτες ωρες μαζι.Εχω αναρωτηθει αν ειμαι εγω η περιεργη που σιγουρα ειμαι,αλλα εχω αλλαξει παρα πολυ φετος,ωριμασα,απεκτησα κριτικη σκεψη,εκρινα τον ευατο μου του βρηκα λαθη και προσπαθω να τα λυσω οσο επωδυνα και να ειναι.Σιγουρα πιστευω πως θα χαθω με τις φιλες μου δηλαδη δεν θα ειμαστε μαζι μεχρι τα 30 ή τα 40 που λενε… Σιγουρα ομως ζω την καθε στιγμη μαζι τος σαν να ειναι η τελευταια.Παντα θαυμαζα τον αδερφο μου για τις επιλογες του,Εχει την παρεα του την ιδια απο το λυκειο , ειναι αρκετα δεμενοι και μπορω να πω πως ζηλευω και λιγο που εγω δεν το εχω αυτο.Οι φιλοι ειναι δυναμη πιστευω,ο δυνατοτερος κρικος που δενει τους ανθρωπους μαζι με την αγαπη.Θα ηθελα να μου προτεινετε εσεις πως να το χειριστω το θεμα και με τις εξετασεις αλλα και με τις φιλες μου.Το εκτιμω βαθυτατα και σας ευχαριστω πολυ για τον πολυτιμο χρονο σας!

CommunityCategory: ΓενικάΚαλησπερα σας ! Σας γραφω αυτο το μηνυμα διοτι θα ηθελα να με βοηθησετε σχετικα με καποια ζητηματα που με απασχολουν.Πριν απο λιγο καιρο εδωσα πανελλαδικες εξετασεις,ομως δεν εβγαλα τοσα μορια,οσα χρειαζοταν η σχολη που με ενδιεφερε.Η αληθεια ειναι πως δεν ημουν και παρα πολυ καλα μεσα σε ολο αυτο το χρονικο διαστημα που διαβαζα,γιατι ειχα πολλα κενα στα μαθηματα και δυσκολευομουν αρκετα,εκλαιγα τις περισσοτερες φορες ασταματητα μονο και μονο για να ξεδινω.Σταματησα να βγαινω,σταματησα να εχω χομπι,να διατηρω τις κοινωνικες μου επαφες κλειστηκα στον ευατο και ημουν ενα πραγμα εγω και το διαβασμα μου.Μπορω να πω,πως δεν με πειραξε καθολου γιατι καταφερα να αποδειξω στον ευατο μου ποια πραγματικα ειμαι,παλεψα σκληρα με τον ιδιο μου τον ευατο και τα καταφερα,καταφερα να βγω νικητρια ανεξαρτητως αποτελεσματων,γιατι τΗν προσπαθεια που κανει κανεις την γνωριζει μονο ο ιδιος και κανενας αλλος.Παρολα αυτα μαλλον στη σχολη που μου αρεσει δεν περναω και εχω αρχισει ηδη να σκεφτομαι να ξαναδωσω εξτασεις για να πραγματοποιησω το ονειρο μου.Υπαρχουν βεβαια,αρκετες σχολες που περναω με τα μορια που εβγαλα,αλλα πραγματικα δεν θα με ενδιεφεραν ως μονιμο επαγγελμα στην ζωη μου.Πιστευω πως οι πανελλαδικες ηταν ενα γερο μαθημα για εμενα,γιατι καταλαβα πως για να αποκτησεις τα εφοδια για την μετεπειτα ζωη, χρειαζεται κοπος,ιδρωτας και προσωπικη προσπαθεια,ολα τα υπολοιπα ειναι απλα δικαιολογιες.Οπως σας διηγουμουν,φετος για εμενα αυτη η χρονια ηταν σαν ενας γολγοθας,αργος και βασανιστικος που καθε φορα ηθελα ολο και πιο πολυ,ταχυτερα να σταματησει,δεν το αντεχα.Φοβαμαι,μηπως και στην δευτερη μου προσπαθεια δεν τα καταφερω αρκετα και παλι και απογοητευτω περισσοτερο,αν και δεν νομιζω να γινει κατι τετοιο.Ειχα ονειρευτει πως θα εμπαινα στην σχολη μου,θα ξεκινουσαα την φοιτητικη μου ζωη, θα εφευγα απο το σπιτι μου το οποιο θελω πολυ και η ζωη μου θα κυλουσε ομορφα.Ηθελα πιο πολυ να ανεξαρτητοποιηθω,να γνωρισω περισσοτερο κοσμο,να ερθω σε επαφη με διαφορετικα ατομα,να γευτω αυτην την υπεροχη λεξη, η οποια ονομαζεται''φοιτητρια'',ηθελα η ζωη μου να κυλαει οπως την ειχα ονειρευτει πραγμα που μαλλον δεν γινεται.Επισης,ηθελα να σας πω πως εχω ενα αρκετα σοβαρο προβλημα με τς φιλιες μου.Πριν πολλα χρονια οταν πηγαινα δημοτικο,ημουν ενας αρκετα κλειστος χαρακτηρας,ντροπαλη και ιδιαιτερα συναισθηματικη.Αυτο αλλαξε μεχρι που πηγα λυκειο,εγινα πιο ανοιχτη,περισσοτερο φιλικη και σιγουρα απεκτησα πολλους φιλους γνωστους και μπορουσα να συζηταω διαφορα θεματα μαζι τους.Εγω,ειχα μια φιλη , η οποια ηταν καλη μου , μεχρι που τον φεβρουαριο σταματησε να μου μιλαει επειδη δεν μπορουσα να βγαινω μαζι της λογω διαβασματος,Ειμασταν στο διο τμημα στο σχολειο και δεν ανταλλαζαμε ουτε μια καλημερα.Αυτο συνεχιστηκε για 4 μηνες,μεχρι πυ δωσαμε πανελλαδικες και τελειωσαν και δεχτηκα ενα μηνυμα απο την κοπελα αυτη να αναρωτιεται τι τρεχει και δεν της μιλαω.Εγω της απαντησα πως χωριστηκαν οι δρομοι μας εδω και πολυ καιρο αν δεν το ειχε καταλαβει και της το επιβεβαιωσα,Εκτοτε,διαγραφηκε οριστικα απο την ζωη μου αυτο το ατομο.Τωρα κανω παρεα με πολλα ατομα,αλλα με προβληματιζει που δεν εχω μια συγκεκριμενη παρεα οπως για παραδειγμα ο αδερφος μου.Εχω δυο πολυ καλες φιλες,η μια δουλευει και δεν εχει τοσο χρονο για βολτες κλπ,ενω η αλλη εχει αλλα οτιδηποτε και να οργανωσουμε στο τελος κανει την αδιαφορη δεν μου απανταει και αλλαζει το θεμα της συζητησης της.Δεν εχουμε και πολυ κοινα ενδιαφεροντα , ειναι λιγο μοναχικη δεν της αρεσουν οι εξοδοι,τα ξενυχτια και ο τροπος διασκεδασης που σε εμενα αρεσει.Εγω το σεβομαι πληρως απλα θα ηθελα να αλλαξει εχουμε συζητησει για αυτο το ζητημα αλλα ειναι ακαθεκτη και δεν αλλαζει.Αναρωτιεμαι για το ποτε θα αποκτησω μια ολοκληρωμενη παρεα απο αγορια και κοριτσια που θα μας αρεσουν αρκετες δραστηριοτητες.Ηλπιζα οπως σας ειπα αυτο το γεγονος να συμβει φετος που θα γινομουν φοιτητρια και θα παιρνουσα στην σχολη μου,αλλα μαλλον τελικα ο θεος γελαει οταν εμεις κανουμε σχεδια.Δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω αυτο το ζητημα,εχω συζητησει με τον αδερφο μου πολλες φορες αλλα δεν μπορρεσα να βρω καπόια λυση.Οι φιλοι ειναι σημαντικο να υπαρχουν στην ζωη μας,διοτι περνας ομορφα αποκτας αξεχασδτες στιμγες με αυτους,κάνεις τρελες και οτιδηποτε αλλο θελεις!Εγω πιστευω πως το μονο που κανω εναι υπομονη και συμβιβασμος,πιστευω πως δεν ταιριαζω με τις φιλες μου,θελω να εχω καλους φιλους,να γινουμε μια ομαδα και περναμε ατελειωτες ωρες μαζι.Εχω αναρωτηθει αν ειμαι εγω η περιεργη που σιγουρα ειμαι,αλλα εχω αλλαξει παρα πολυ φετος,ωριμασα,απεκτησα κριτικη σκεψη,εκρινα τον ευατο μου του βρηκα λαθη και προσπαθω να τα λυσω οσο επωδυνα και να ειναι.Σιγουρα πιστευω πως θα χαθω με τις φιλες μου δηλαδη δεν θα ειμαστε μαζι μεχρι τα 30 ή τα 40 που λενε… Σιγουρα ομως ζω την καθε στιγμη μαζι τος σαν να ειναι η τελευταια.Παντα θαυμαζα τον αδερφο μου για τις επιλογες του,Εχει την παρεα του την ιδια απο το λυκειο , ειναι αρκετα δεμενοι και μπορω να πω πως ζηλευω και λιγο που εγω δεν το εχω αυτο.Οι φιλοι ειναι δυναμη πιστευω,ο δυνατοτερος κρικος που δενει τους ανθρωπους μαζι με την αγαπη.Θα ηθελα να μου προτεινετε εσεις πως να το χειριστω το θεμα και με τις εξετασεις αλλα και με τις φιλες μου.Το εκτιμω βαθυτατα και σας ευχαριστω πολυ για τον πολυτιμο χρονο σας!
Anonymous asked 2 years ago

Καλησπερα σας ! Σας γραφω αυτο το μηνυμα διοτι θα ηθελα να με βοηθησετε σχετικα με καποια ζητηματα που με απασχολουν.Πριν απο λιγο καιρο εδωσα πανελλαδικες εξετασεις,ομως δεν εβγαλα τοσα μορια,οσα χρειαζοταν η σχολη που με ενδιεφερε.Η αληθεια ειναι πως δεν ημουν και παρα πολυ καλα μεσα σε ολο αυτο το χρονικο διαστημα που διαβαζα,γιατι ειχα πολλα κενα στα μαθηματα και δυσκολευομουν αρκετα,εκλαιγα τις περισσοτερες φορες ασταματητα μονο και μονο για να ξεδινω.Σταματησα να βγαινω,σταματησα να εχω χομπι,να διατηρω τις κοινωνικες μου επαφες κλειστηκα στον ευατο και ημουν ενα πραγμα εγω και το διαβασμα μου.Μπορω να πω,πως δεν με πειραξε καθολου γιατι καταφερα  να αποδειξω στον ευατο μου ποια πραγματικα ειμαι,παλεψα σκληρα με τον ιδιο μου τον ευατο και τα καταφερα,καταφερα να βγω νικητρια ανεξαρτητως αποτελεσματων,γιατι τΗν προσπαθεια που κανει κανεις την γνωριζει μονο ο ιδιος και κανενας αλλος.Παρολα αυτα μαλλον στη σχολη που μου αρεσει δεν περναω και εχω αρχισει ηδη να σκεφτομαι να ξαναδωσω εξτασεις για να πραγματοποιησω το ονειρο μου.Υπαρχουν βεβαια,αρκετες σχολες που περναω με τα μορια που εβγαλα,αλλα πραγματικα δεν θα με ενδιεφεραν ως μονιμο επαγγελμα στην ζωη μου.Πιστευω πως οι πανελλαδικες ηταν ενα γερο μαθημα για εμενα,γιατι καταλαβα πως για να αποκτησεις τα εφοδια για την μετεπειτα ζωη, χρειαζεται κοπος,ιδρωτας και προσωπικη προσπαθεια,ολα τα υπολοιπα ειναι απλα δικαιολογιες.Οπως σας διηγουμουν,φετος για εμενα αυτη η χρονια ηταν σαν ενας γολγοθας,αργος και βασανιστικος που καθε φορα ηθελα ολο και πιο πολυ,ταχυτερα να σταματησει,δεν το αντεχα.Φοβαμαι,μηπως και στην δευτερη μου προσπαθεια δεν τα καταφερω αρκετα και παλι και απογοητευτω περισσοτερο,αν και δεν νομιζω  να γινει κατι τετοιο.Ειχα ονειρευτει πως θα εμπαινα στην σχολη μου,θα ξεκινουσαα την φοιτητικη μου ζωη, θα εφευγα απο το σπιτι μου το οποιο θελω πολυ και η ζωη μου θα κυλουσε ομορφα.Ηθελα πιο πολυ να ανεξαρτητοποιηθω,να γνωρισω περισσοτερο κοσμο,να ερθω σε επαφη με διαφορετικα ατομα,να γευτω αυτην την υπεροχη λεξη, η οποια ονομαζεται”φοιτητρια”,ηθελα η ζωη μου να κυλαει οπως την ειχα ονειρευτει πραγμα που μαλλον δεν γινεται.Επισης,ηθελα να σας πω πως εχω ενα αρκετα σοβαρο προβλημα με τς φιλιες μου.Πριν πολλα χρονια οταν πηγαινα δημοτικο,ημουν ενας αρκετα κλειστος χαρακτηρας,ντροπαλη και ιδιαιτερα συναισθηματικη.Αυτο αλλαξε μεχρι που πηγα λυκειο,εγινα πιο ανοιχτη,περισσοτερο φιλικη και σιγουρα απεκτησα πολλους φιλους γνωστους και μπορουσα να συζηταω διαφορα θεματα μαζι τους.Εγω,ειχα μια φιλη , η οποια ηταν καλη μου , μεχρι που τον φεβρουαριο σταματησε να μου μιλαει επειδη δεν μπορουσα να βγαινω μαζι της λογω διαβασματος,Ειμασταν στο διο τμημα στο σχολειο και δεν ανταλλαζαμε ουτε μια καλημερα.Αυτο συνεχιστηκε για 4 μηνες,μεχρι πυ δωσαμε πανελλαδικες και τελειωσαν και δεχτηκα ενα μηνυμα απο την κοπελα αυτη να αναρωτιεται τι τρεχει και δεν της μιλαω.Εγω της απαντησα πως χωριστηκαν οι δρομοι μας εδω και πολυ καιρο αν δεν το ειχε καταλαβει και της το επιβεβαιωσα,Εκτοτε,διαγραφηκε οριστικα απο την ζωη μου αυτο το ατομο.Τωρα κανω παρεα με πολλα ατομα,αλλα με προβληματιζει που δεν εχω μια συγκεκριμενη παρεα οπως για παραδειγμα ο αδερφος μου.Εχω δυο πολυ καλες φιλες,η μια δουλευει και δεν εχει τοσο χρονο για βολτες κλπ,ενω η αλλη εχει αλλα οτιδηποτε και να οργανωσουμε στο τελος κανει την αδιαφορη δεν μου απανταει και αλλαζει το θεμα της συζητησης της.Δεν εχουμε και πολυ κοινα ενδιαφεροντα , ειναι λιγο μοναχικη δεν της αρεσουν οι εξοδοι,τα ξενυχτια και ο τροπος διασκεδασης που σε εμενα αρεσει.Εγω το σεβομαι πληρως απλα θα ηθελα να αλλαξει εχουμε συζητησει για αυτο το ζητημα αλλα ειναι ακαθεκτη και δεν αλλαζει.Αναρωτιεμαι για το ποτε θα αποκτησω μια ολοκληρωμενη παρεα απο αγορια και κοριτσια που θα μας αρεσουν αρκετες δραστηριοτητες.Ηλπιζα οπως σας ειπα αυτο το γεγονος να συμβει φετος που θα γινομουν φοιτητρια και θα παιρνουσα στην σχολη μου,αλλα μαλλον τελικα ο θεος γελαει οταν εμεις κανουμε σχεδια.Δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω αυτο το ζητημα,εχω συζητησει με τον αδερφο μου πολλες φορες αλλα δεν μπορρεσα να βρω καπόια λυση.Οι φιλοι ειναι σημαντικο να υπαρχουν στην ζωη μας,διοτι περνας ομορφα αποκτας αξεχασδτες στιμγες με αυτους,κάνεις τρελες και οτιδηποτε αλλο θελεις!Εγω πιστευω πως το μονο που κανω εναι υπομονη και συμβιβασμος,πιστευω πως δεν ταιριαζω με τις φιλες μου,θελω να εχω καλους φιλους,να γινουμε μια ομαδα και περναμε ατελειωτες ωρες μαζι.Εχω αναρωτηθει αν ειμαι εγω η περιεργη που σιγουρα ειμαι,αλλα εχω αλλαξει παρα πολυ φετος,ωριμασα,απεκτησα κριτικη σκεψη,εκρινα τον ευατο μου του βρηκα λαθη και προσπαθω να τα λυσω οσο επωδυνα και να ειναι.Σιγουρα πιστευω πως θα χαθω με τις φιλες μου δηλαδη δεν θα ειμαστε μαζι μεχρι τα 30 ή τα 40 που λενε…
Σιγουρα ομως ζω την καθε στιγμη μαζι τος σαν να ειναι η τελευταια.Παντα θαυμαζα τον αδερφο μου για τις επιλογες του,Εχει την παρεα του την ιδια απο το λυκειο , ειναι αρκετα δεμενοι και μπορω να πω πως ζηλευω και λιγο που εγω δεν το εχω αυτο.Οι φιλοι ειναι δυναμη πιστευω,ο δυνατοτερος κρικος που δενει τους ανθρωπους μαζι με την αγαπη.Θα ηθελα να μου προτεινετε εσεις πως να το χειριστω το θεμα και με τις εξετασεις αλλα και με τις φιλες μου.Το εκτιμω βαθυτατα και σας ευχαριστω πολυ για τον πολυτιμο χρονο σας!
 

1 Answers
Μαρία Φάρου Staff answered 2 years ago

KAΛΗΣΠΕΡΑ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟmaria@farou.gr . ΣΕ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ ΕΓΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ MAIL. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΕΘΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ email ΣΑΣ (ΕΦΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΕΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ). ΜΕΣΩ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ EMAIL ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
EYXAΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. 
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ,
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ