Καλησπερα. Ειμαι 45 χρονων απο παιδι νιωθω μοναξια. Στην ουσια τιποτα δεν με γεμιΕι. Παντα φονομουν να μη μεινω μονη και ετσι οποιος με πλησιαζςε τον ερωτευομουνα και επεφτα με τα μουτρα. Ολο αυτο ειχε σαν συνεπια τρεις γαμους και ολοι αποτυχημενη. Απο ρο πρωτο γαμο μου απεκτησα μια κοεη η οποια ειναι 24 χρονων. Δεν την εγκαταληψα ποτε και με συνεπεια να βιωσε μαζι μου τους γαμους μου και τους ζωρισμους. Εχει παρουσιασςι αρκερες φοβιες και σημερα μου ριχνει πολλες ευθυνες επανω μου. Ειναι σκληρο αλλα νομιζω οτι εχει σε αρκετα σημεια αλλα ειναι πολυ σκληεη. Δςννεζουμε και ρην καλυτερη επικοινωνια. Ζουμε μαζι.αλλα ςιμαστε πολλες δορες σαν ξενοι. Απανια βοηθαει στις δουλιες του σπιριου και συχνα φτανουμε στη εντση Με απειλη οτι θαπαει να μεινει μονη της. Με τραζει αυτο αλλα ταυτοχρονα νιωθω οτι αυτο θα την βοηθησςι λιγο να ανεξαρτοποιηθει. Τελευτεα ςνω προβληματα με καταθλιψη. Νοιωθω πραγματικα ρην αναγκη να φυγω απο το σπιρι και να αλλαξω παραστασεις. Δςν ξερω εαν με περνει να το κανω. Θα ειναι σκληεο νανα αφησω την κορη μου. Θα παρεξηθω απο την ιδια ή απο τους γονεις μου και αυτο με γεμιζει ενοχες. Τι λετε να κανω? Εχω δικαιωμα να το κανω. Μηπως ειναι σκληρο?

CommunityCategory: ΓενικάΚαλησπερα. Ειμαι 45 χρονων απο παιδι νιωθω μοναξια. Στην ουσια τιποτα δεν με γεμιΕι. Παντα φονομουν να μη μεινω μονη και ετσι οποιος με πλησιαζςε τον ερωτευομουνα και επεφτα με τα μουτρα. Ολο αυτο ειχε σαν συνεπια τρεις γαμους και ολοι αποτυχημενη. Απο ρο πρωτο γαμο μου απεκτησα μια κοεη η οποια ειναι 24 χρονων. Δεν την εγκαταληψα ποτε και με συνεπεια να βιωσε μαζι μου τους γαμους μου και τους ζωρισμους. Εχει παρουσιασςι αρκερες φοβιες και σημερα μου ριχνει πολλες ευθυνες επανω μου. Ειναι σκληρο αλλα νομιζω οτι εχει σε αρκετα σημεια αλλα ειναι πολυ σκληεη. Δςννεζουμε και ρην καλυτερη επικοινωνια. Ζουμε μαζι.αλλα ςιμαστε πολλες δορες σαν ξενοι. Απανια βοηθαει στις δουλιες του σπιριου και συχνα φτανουμε στη εντση Με απειλη οτι θαπαει να μεινει μονη της. Με τραζει αυτο αλλα ταυτοχρονα νιωθω οτι αυτο θα την βοηθησςι λιγο να ανεξαρτοποιηθει. Τελευτεα ςνω προβληματα με καταθλιψη. Νοιωθω πραγματικα ρην αναγκη να φυγω απο το σπιρι και να αλλαξω παραστασεις. Δςν ξερω εαν με περνει να το κανω. Θα ειναι σκληεο νανα αφησω την κορη μου. Θα παρεξηθω απο την ιδια ή απο τους γονεις μου και αυτο με γεμιζει ενοχες. Τι λετε να κανω? Εχω δικαιωμα να το κανω. Μηπως ειναι σκληρο?
Anonymous asked 2 years ago
1 Answers
Μαρία Φάρου Staff answered 2 years ago

KAΛΗΣΠΕΡΑ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟmaria@farou.gr . ΣΕ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ ΕΓΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ MAIL. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΕΘΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ email ΣΑΣ (ΕΦΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΕΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ). ΜΕΣΩ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ EMAIL ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
EYXAΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. 
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ,
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ