Καλησπέρα κυρία Φάρου. Ο λόγος που επέλεξα να μιλήσω εδώ μαζί σας είναι κυρίως το ότι δεν έχω αρκετό χρόνο μιας και η δουλειά μου είναι πολύ απαιτητική. Το πρόβλημά μου είναι πως είμαι σε μία σχέση εδώ και 8 χρόνια (είμαι 32 ετών) και ενώ τα συναισθήματά μου είναι πάρα πολύ δυνατά, εννοώ πως δεν έχω βαρεθεί ούτε νιώθω ότι θέλω να φλερτάρω κλπ, θεωρώ πως πρέπει να χωρίσω. Ο λόγος είναι πως δε βλέπω να προχωράει αυτή η σχέση. Ο φίλος μου είναι μικρότερος και ας πούμε ότι τώρα φτιάχνει τη ζωή του. Δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να παντρευτώ ή να κάνω παιδιά, όμως θα ήθελα τουλάχιστον να συγκατοικήσουμε για να δούμε αν έχει νόημα όλο αυτό. Αυτός όμως έδειχνε μια τρομερή τρομερή άρνηση αρχικά, (του το έθεσα για πρώτη φορά πριν 3 χρόνια) και τώρα μια έντονη αναβλητικότητα, προφασιζόμενος συνεχώς το ότι δεν είναι έτοιμος και διάφορα άλλα. Το θέμα είναι πως γενικά νιώθω ότι είμαι μόνη μου τις περισσότερες φορές. Περνάμε 4-5 βράδια την εβδομάδα μαζί, μιλάμε καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας και γενικά δεν είμαστε καθόλου απομακρυσμένοι, όμως εγώ νιώθω ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Επιπλέον κάθε φορά που έχει κάποιο πρόβλημα είναι σαν να σβήνουν τα πάντα γύρω του, δεν ασχολείται ποτέ με τα δικά μου θέματα και όταν του αναφέρω κάτι, προσπαθεί να το μηδενίσει ή απλώς δε μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Ο ίδιος κάνει ψυχοθεραπεία εδώ και έναν χρόνο περίπου, γιατί καταλαβαίνει πως έχει κάποια ζητήματα τα οποία χρειάζονται επίλυση όμως στη μεταξύ μας σχέση έχω δει πολύ μικρή διαφορά. Εδώ και καιρό υποψιαζόμουν πως με έχει απατήσει και τελικά το παραδέχτηκε πριν λίγες μέρες, με πολύ ειλικρινή τρόπο και δίνοντάς μου να καταλάβω πως έχει μετανιώσει και δεν έχει σκοπό να το ξανακάνει. Το θέμα μου βέβαια δεν είναι αν τον πιστεύω γιατί προκειμένου να τον πιστέψω και να χτίσουμε ξανά γερές βάσεις, θα περάσει καιρός, όμως δε φαίνεται να αλλάζει κάτι στη συμπεριφορά του για να με πείσει πως αξίζει τον κόπο. Θέλω να πω πως αν εγώ είχα κάνει ένα τραγικό λάθος και πλήγωνα αυτόν που αγαπώ, θα γινόμουν χαλί να με πατήσει προκειμένου να του δώσω να καταλάβει πως αξίζω μια δεύτερη ευκαιρία και πως είμαι διατεθειμένη να διορθώσω όλα τα λάθη. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω και πού να βρω τη δύναμη να αφήσω πίσω μου αυτή τη σχέση που δεν ξέρω αν οδηγεί κάπου.

CommunityCategory: ΣχέσηΚαλησπέρα κυρία Φάρου. Ο λόγος που επέλεξα να μιλήσω εδώ μαζί σας είναι κυρίως το ότι δεν έχω αρκετό χρόνο μιας και η δουλειά μου είναι πολύ απαιτητική. Το πρόβλημά μου είναι πως είμαι σε μία σχέση εδώ και 8 χρόνια (είμαι 32 ετών) και ενώ τα συναισθήματά μου είναι πάρα πολύ δυνατά, εννοώ πως δεν έχω βαρεθεί ούτε νιώθω ότι θέλω να φλερτάρω κλπ, θεωρώ πως πρέπει να χωρίσω. Ο λόγος είναι πως δε βλέπω να προχωράει αυτή η σχέση. Ο φίλος μου είναι μικρότερος και ας πούμε ότι τώρα φτιάχνει τη ζωή του. Δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να παντρευτώ ή να κάνω παιδιά, όμως θα ήθελα τουλάχιστον να συγκατοικήσουμε για να δούμε αν έχει νόημα όλο αυτό. Αυτός όμως έδειχνε μια τρομερή τρομερή άρνηση αρχικά, (του το έθεσα για πρώτη φορά πριν 3 χρόνια) και τώρα μια έντονη αναβλητικότητα, προφασιζόμενος συνεχώς το ότι δεν είναι έτοιμος και διάφορα άλλα. Το θέμα είναι πως γενικά νιώθω ότι είμαι μόνη μου τις περισσότερες φορές. Περνάμε 4-5 βράδια την εβδομάδα μαζί, μιλάμε καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας και γενικά δεν είμαστε καθόλου απομακρυσμένοι, όμως εγώ νιώθω ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Επιπλέον κάθε φορά που έχει κάποιο πρόβλημα είναι σαν να σβήνουν τα πάντα γύρω του, δεν ασχολείται ποτέ με τα δικά μου θέματα και όταν του αναφέρω κάτι, προσπαθεί να το μηδενίσει ή απλώς δε μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Ο ίδιος κάνει ψυχοθεραπεία εδώ και έναν χρόνο περίπου, γιατί καταλαβαίνει πως έχει κάποια ζητήματα τα οποία χρειάζονται επίλυση όμως στη μεταξύ μας σχέση έχω δει πολύ μικρή διαφορά. Εδώ και καιρό υποψιαζόμουν πως με έχει απατήσει και τελικά το παραδέχτηκε πριν λίγες μέρες, με πολύ ειλικρινή τρόπο και δίνοντάς μου να καταλάβω πως έχει μετανιώσει και δεν έχει σκοπό να το ξανακάνει. Το θέμα μου βέβαια δεν είναι αν τον πιστεύω γιατί προκειμένου να τον πιστέψω και να χτίσουμε ξανά γερές βάσεις, θα περάσει καιρός, όμως δε φαίνεται να αλλάζει κάτι στη συμπεριφορά του για να με πείσει πως αξίζει τον κόπο. Θέλω να πω πως αν εγώ είχα κάνει ένα τραγικό λάθος και πλήγωνα αυτόν που αγαπώ, θα γινόμουν χαλί να με πατήσει προκειμένου να του δώσω να καταλάβει πως αξίζω μια δεύτερη ευκαιρία και πως είμαι διατεθειμένη να διορθώσω όλα τα λάθη. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω και πού να βρω τη δύναμη να αφήσω πίσω μου αυτή τη σχέση που δεν ξέρω αν οδηγεί κάπου.
Anonymous asked 3 years ago
2 Answers
Μαρία Φάρου Staff answered 2 years ago

KAΛΗΣΠΕΡΑ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟmaria@farou.gr . ΣΕ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ ΕΓΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ MAIL. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΕΘΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ email ΣΑΣ (ΕΦΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΕΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ). ΜΕΣΩ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ EMAIL ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
EYXAΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. 
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ,
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

 

Μαρία Φάρου Staff answered 2 years ago

KAΛΗΣΠΕΡΑ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟmaria@farou.gr . ΣΕ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ. ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ ΕΓΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ MAIL. Η ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΕΘΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ email ΣΑΣ (ΕΦΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΣΕΤΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ). ΜΕΣΩ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ EMAIL ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
EYXAΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. 
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ,
ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ